تاریخچه پست در ایران  

قدیمی ترین سند مربوط به پست یک ورق پاپیروس است که در سال 255 قبل از میلاد مسیح در مصر کشف شده ، اما قدیمی ترین سرویس پست در ایران بوسیله کورش کبیر در 530 سال قبل از میلاد مسیح ایجاد شده است . این سیستم پستی به صورت ایستگاهی عمل می کرده و در اختیار دولت بوده . هرودت مورخ یونان باستان این سیستم را به این شکل شرح می دهد :

هیچ روشی سریعتر از طریق ارسال پیامها که توسط پارسیان کشف شده بود وجود نداشت و ان بدین صورت بوده که پارسیان ایستگاه های مختلفی را در نظر گرفته ودر ان افراد سوار کار با اسب منتظر رسیدن پیام بودند و فواصل ایستگاهها را طوری در نظر گرفته بودندکه از نظر زمانی فاصله انها یک روز با یکدیکر فاصله داشتند ضمنا ایستگاهای مخصوصی برای مواقع برف و باران و سرما به منظور ارسال پیام در نظر گرفته شده بود و این پیامها با حداکثر سرعت ممکن انجام پذیرفته است او میگوید نه برف نه سرما نه باران نه تاریکی شب مانع ارسال پیام نمی گردید او.لین پیک وارده پیام و بسته ها را تحویل دومین نفر میداد که او نیز بطریق اولی تحویل سوارکار مینمود و کار ادامه می یافت تا اینکه پیامها به مقصد میرسیدند و در زبان پارسی باستان این روند تکرار یا رلیها به عنوان انکاریون شناخته می شد .

این سیستم در زمان وزارت امیرکبیر به صورت یک اداره منظم برای عموم در آمد و اداره آن به میرزا شفیع خان چاپارچی واگذار شد . در سال 1290 در پی سفر ناصرالدین شاه به اروپا ، شخصی به نام گوستاوریه از کشور اطریش به ایران آمد و اولین نظام نامه پست ایران را تهیه کرد . با کوشش گوستاوریه در سال 1877 میلادی ایران به اتحادیه جهانی پست ملحق شد . اداره پست در سال 1297 به وزارت پست تغییر نام پیدا کرد .

 

 

                                           تاریخچه پست

همه شما تا كنون با پست سرو كار داشته ايد ولي آيا  از  تاريخچه آن  اطلاع داريد آيا مي دانيد كه بنيان گذار پست ما   ايرانيان و كورش كبير پادشاه  وبنیان گذار امپراتوری بزرگ هخامنشی  بوده است .

قديمي ترين سند مربوط به پست يك ورق پاپيروس است كه در سال 255 قبل از ميلاد مسيح در مصر كشف شده ،اما قديمي ترين سرويس پستي جهان بوسيله كورش كبير در سال 530قبل از ميلاد ايجاد شده است .

اين سيستم پستي به صورت ايستگاهي عمل مي كرده و در اختيار دولت بوده ،هردوت مورخ يونان باستان اين سيستم را به اين شكل شرح مي دهد:

هيچ روشي سريعتر از طريق ارسال پيام كه توسط پارسيان كشف شده بود وجود نداشت وان بدين صورت بود كه پارسيان ايستگاه هاي مختلفي به نام چاپار خانه را در نظر گرفته ودر ان افراد سوار كار با اسب منتظر رسيدن پيام بودند و فواصل چاپار خانه هارا طوري در نظر گرفته بودند كه از نظر زماني فاصله انها يك روز بود ضمنا" ايستگاهها  مخصوص براي مواقع برف و باران و سرما به منظور ارسال پيام در نظر گرفته شده بود و اين پيامها با حد اكثر سرعت ممكن ارسال مي گرديد .اولين پيك (چاپار) بسته و پيام را تحويل دومين نفر  مي داد  او نيز به چاپار بعدي و اين كار ادامه مي يافت تا پيام به مقصد مي رسيد او ميگويد نه برف نه باران نه  سرما نه تاريكي شب مانع ارسال پيام  نمي گرديد در زبان پارسي باستان اين روند تكرار انكاريمن شناخته ميشد .

اين سيستم در زمان وزارت امير كبير به صورت يك اداره منظم براي عموم درآمد و اداره ان به ميرزا شفيع خان چاپارچي واگذار شد در سال 1290 در پي سفر ناصر الدين شاه به اروپا شخصي به نام گوستاوريه از كشور اطريش به ايران آمد و اولين نظام نامه پست ايران را  تهيه كرد با كوشش گوستاوريه در سال 1877 ميلادي ايران به اتحاديه جهاني پست ملحق شد .اداره پست در سال 1297 به وزارت پست تغيير نام پيدا كرد كه اولين وزير آن علي خان عين الدوله بود . وزارت پست يكي از شش وزارت خانه اي بود كه اولين بار در كشور براي اداره امور به وجود امد كه با اختراع تلگراف به وزارت پست و تلگراف و با ورود تلفن به ايران به وزارت پست و تلگراف و تلفن تغيير نام يافت و در سال 1382 با تغيير شرح وظايف اين وزارت خانه نام ان به وزارت ارتباطات و فن آوري اطلاعات تغيير يافت . در سال 1366  با تصويب مجلس شوراي اسلامي پست از حالت يك اداره دولتي خارج و به يك شركت دولتي كه 100درصد سهام آن متعلق به دولت است  تبديل گرديد و با برنامه ريزي هاي صورت گرفته در آينده نزذيك با عرضه سهام اين شركت در بازار بورس به يك شركت خصوصي تبديل  مي گردد .شاید این تصور وجود داشته باشد که باگسترش شبکه تلفن ثابت و همراه و اینترنت و ماهواره نیاز به پست کمتر شوددر حالی که با بررسی پست در دیگر کشورها متوجه میشویم که هرچه کشوری پیشرفته تر باشد استفاده از پست در ان جوامع بیشتر است  بطوریکه در حال حاضر سرانه مرسولات پستی در امریکا ۷۰۰مرسوله در اروپا ۳۵۰ مرسوله و در ایران فقط۲۰ مرسوله می باشد این در حالی است که امریکا و اروپا از نظر دسترسی به تلفن و اینترنت و ماواره بسیار از ما جلو تر می باشند بنابراین میزان استفاده از پست ربطی به پیشرفت در سایر وسایل ارتباطی ندارد و به فرهنگ استفاده مردم از این ابزارها بستگی دارد .