سرخی تو از من،زردی من از تو

 

 

 

 

سرخی تو از من،زردی من از تو-این عبارت در چهارشنبه سوری نجوا می شود.در آیین تطهیر قدیم هنگامی که مردم از بالای آتش می پریدند این جمله را می گفتند.

در کل شهرهای ایران،چهارشنبه سوری یا فستیوال آتش جشن گرفته می شود.

معنای تحت اللفظی چهارشنبه سوری،چهارشنبه سرخ است (سوری،به معنای سرخ و قرمز است.)که یک فستیوال قدیمی است که به 4000سال قبل از تاریخ زرتشتی قدیم باز می گردد که هنوز هم شب قبل از چهارشنبه آخر سال جشن گرفته می شود.

در این فرصت مناسب مردم آتش بزرگی در خیابان ها برپا می کنند و از روی آن می پرند،خیابان ها با مردم و کودکانی که از خانه ها بیرون می آیند و دور یکدیگر جمع می شوند،روح تازه ای می گیرند.جوان ترها هم از قبل از چهارشنبه سوری آتش بازی می کنند تا به شب قبل از چهارشنبه آخر سال برسیم.

درچهارشنبه سوری،آتش های بزرگ در خیابان ها و یا در بعضی مواقع در حیاط ها برپا میشود،برپایه سنت زرتشتی آتش بازی ها در هر مکانی باید بیان کننده 3 ارزش مقدس که شامل این ها هستند باشد:

پندار نیک-گفتار نیک-کردار نیک.حتی یک آتش بزرگ در یک مکان خالی هم می تواند بر پا شود که این نشانه یگانگی و همبستگی اهورا است.

در آیین تطهیر قدیم که آتش توسط افراد تقدیس می شد و حتی سلامتی از آتش بر افروخته بود،پریدن از روی آتش و گفتن این عبارت که سرخی تو ازمن ،زردی من از تو نشانه دور کردن بیماری از خود بدین وسیله بود.

سنت دیگر در چهارشنبه سوری این است که مردم،بیشتر بچه ها و جوانان،لباس ناشناس و عجیبی را می پوشیدند و به دور خودشان یک ملافه می پیچیدند که نشان از کفن مرده بود و با دیگچه یا ماهیتابه ای به خیابان می رفتند و صداهای ناهنجاری بدین وسیله ایجاد می کردند ،این حرکت به منظور دور کردن مرگ بود و این که ارواح بد و اهریمنی را از خود دور کنیم.سپس بچه ها درب به درب خانه ها را می رفتند و آجیل چهارشنبه سوری،شکلات و...دریافت می کردند.

می گویند که آرزوها در شب چهارشنبه سوری بر آورده می شود بنابراین هر کس آرزویی داشت باید آش رشته می پخت یا خودش و یا با یاری اعضای فامیل و دوستان و سپس آن را بین مهمان ها و همسایه ها پخش می کرد.

ایرانیان قدیم 10روز آخرسال را که در شمار التزامات سالیانشان بود برای ارواح مردگانشان گرامی می داشتند.(فروردیگان یا رایج تر فروردیگان)آن ها معتقد بودند که فروهر،پیغامبر اهورا مزدا(دراعتقادات زرتشتی)فرشته نگهبانی است برای بشر و هم چنین روح مردگان برای تجدید دیدار بر می گردند.این روح ها به عوان افتخار باید در خانه های قدیمی شان مهمان شوند که این یک وداع آیینی رسمی در سپیده دم سال نو خوانده می شود که البته این 10 روز با چهارشنبه سوری و خرید آخر سال هم همزمان بود.

طی دوره های قدیمی ایرانیان آتش روشن را بر مسکن ها برای سوزاندن دارایی های اعضای مرده فامیل هم به کار می بردند برای این که ترغیب و وادار شوند که یک شب با آن ها باشند،علت برپا کردن آتش این بود که روح شیطانی یا اهریمنی را از جمع فامیلی دور کنند که البته این مورد بیشتر در جوامع ابتدایی صدق پیدا می کرد.ناشی از وجود چنین اعتقاداتی،خانه ها را تمیز می کردند و گرد و خاک را به بیرون از خانه ها می ریختند که این نشان از دعوت ارواح پاکیزه و شاد بود وبدین وسیله غم ها را از خود دور می کردند.

این سنت ها هنوز مورد توجه مردم ایران است،هرچند بعد از چیرگی اسلام شکل بعضی از این سنت ها تغییر کرده مثل این که مردم به قبرستان ها می روند و قبر مرده فامیل خود را می شویند که این یاد اور همان آتش روشن در مساکن در دوران قدیم است.

امروزه بعد از گذشت 4میلیون سال هنوز هم چهارشنبه سوری به عنوان یکی از رایج ترین رخدادها میان ایرانیان است.اگرچه ریشه های چهارشنبه سوری به فستیوال آتش زرتشتیان قدیم می رسد اما هنوز هم مورد توجه جامعه فارسی زبان در سراسر جهان است.هر چند امروزه جوانان یک عقیده متفاوت در مورد این فستیوال دارند و راهی که آنها این جشن را برگزار می کنند بسیار متفاوت از آن چه در قدیم وجو داشته است می باشد.

بعضی مواقع مردم چنان آتش عظیمی برپا می کنند که شما احساس می کنید یک شهر در حال سوختن است.جوانان اغلب بمب های کوچکی می سازند و ترقه هایی می زنند که صداهای بلندی تولید می کند و بدبختانه بعضی مواقع باعث تصادف های مخوفی هم می شود.