آموزش  ادب و علوم اجتماعی راهنمایی نکا

بی تو مهتاب شبی باز.............
....................
بی من از کوچه گذر کردی و رفتی
بی من از شهر سفر کردی و رفتی
قطره ای اشک فرو ريخت زچشمان سياهم
تا خم کوچه به دنبال تو لغزيد نگاهم.
تو برفتی  تو برفتی
نگهت هيچ نيافتاذ به چشمان غمينم.
چون در خانه ببستم
دگر از پای نشستم.
نشنيدم دگر از کوچه صدايی،

برنخيزد دگر از مرغک پربسته نوايی.

يادم آمد که شبی باهم از آن کوچه گذشتيم،

لحظه ای با تو لب جوی نشستيم،

چه صفايی ، چه وفايی .

عکس مهتاب فرو ريخته در آب ،

قلبم از عشق تو بی تاب ،

دلم از جام تو سيراب .

با من غمزده از عشق بگفتی.

من که از عشق شنيدم ،

دل ديوانهّ خود را به تو بخشيدم و گفتم :

از تو بهتر نه بديدم ، نه شنيدم ،

و بگفتم که تحمل نتوانم ، که ببينم ، تو از اين عاشق ديوانه جدايی.

چه صفايی ، چه وفايی .

بی تو من در همه شهر غريبم،

بی تو من با دل تنها و غريبم چه حزينم .

تو همه بود و نبودی ،

تو همه عشق و سرودی ،

تو همه روح و وجودی .

بی تو من طوفانزدهّ دشت جنوبم ،

صيد افتاده به خونم .

بی تو من زنده نمانم .

دوری از چشم تو هرگز نتوانم.

قلبم از جای فرو ريخت.

شاپرک پر زد و بگريخت .

من و يک لحظه جدايی ، نتوانم ، نتوانم .

بی تو من زنده نمانم .